Historia
100 letnia tradycja Szpitala Specjalistycznego Im. Sz. Starkiewicza w Dąbrowie Górniczej.
Tradycje Szpitalnictwa w Dąbrowie Górniczej sięgają przełomu XVIII i XIV wieku, kiedy to w 1796 roku powstała pierwsza kopalnie węgla kamiennego.
Rozwój górnictwa węglowego a także cynku w pierwszej połowie XIX wieku przyciągnął do Dąbrowy Górniczej wielu robotników szczególnie z kieleckiego, dla których powstały w latach dwudziestych w dzielnicy Reden tzw. Koszary górnicze, gdzie założono pierwszy 20- łóżkowy oddział „Lazaret” będący namiastką szpitala. Leczono tam wszystkie schorzenia łącznie z obrażeniami i złamaniami doznanymi podczas pracy w kopalni.
W lutym 1863 roku w tym szpitalu byli polscy powstańcy ranni w bitwie o dworzec kolejowy w Sosnowcu
W 1880 roku Towarzystwo Francusko- Włoskie, właściciel kopalni "Paryż", wybudowało 20-łóżkowy szpital św. Barbary, którego uroczyste otwarcie nastąpiło 15 stycznia 1882 roku. Personel szpitala stanowili jeden lekarz, dwóch felczerów i pięć osób obsługi. Był to piąty obiekt szpitalny w Zagłębiu a czwarty w górnictwie . Mury i fundamenty tego szpitala służą do dzisiaj, będąc częścią chirurgii ogólnej.
Inne Towarzystwo Francusko-Włoskie, będące właścicielem Huty Bankowa w 1896 roku założyło obok szpitala św. Barbary nowy, 40- łóżkowy szpital św. Wincentego. Pracował w nim jeden lekarz, cztery pielęgniarki i dziesięć osób obsługi. Szpital posiadał dwie sale dla zakaźnie chorych w osobnym budynku. Prawo do korzystania z bezpłatnej opieki szpitalnej przysługiwało tylko pracownikom, natomiast ich rodziny ora emeryci takiego prawa nie posiadali. Wzrost liczby mieszkańców miasta, rozwój przemysłu spowodował, że w pierwszych latach XX wieku szpitale dąbrowskie były przepełnione a niedobór personelu fachowego i skąpe wyposażenie ograniczało możliwości lecznicze szpitali.
W 1905 roku rozpoczyna [racę w szpitalu św. Barbary dr Szymon Starkiewicz- lekarz społecznik, pracujący przez wiele lat wśród dzieci z najbiedniejszych rodzin. Był organizatorem wielu akcji pomocy dzieciom z rodzin bezrobotnych, między innymi akcji "szklanki mleka". Od 1973 roku dr Szymon Starkiewicz jest patronem Szpital w Dąbrowie Górniczej.
Pierwsze lata niepodległości, to wprowadzenie w Zagłębiu powszechnego i obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek choroby oraz powstania kasy chorych, która przejęła obydwa szpitale- górniczy- św. Barbary i hutniczy św. Wincentego. Obydwa szpitale służyły miastu przez cały okres międzywojenny aż do lat sześćdziesiątych. W połowie lat trzydziestych sytuacja szpitali poprawiła się po przyjęciu ich przez Ubezpieczalnie Społeczną w Sosnowcu. Okres okupacji hitlerowskiej to zamknięcie dla Polaków szpitala w Sosnowcu, przyjęcie przez Szpitale dąbrowskie opieki nad mieszkańcami Sosnowca. W tym okresie pracują w naszym szpitalu znani lekarze. Dr M. Trawiański, W. Zahorski, W. Starzewski, Z. Sztaba, późniejsi profesorowie Akademii Medycznych. Lata powojenne i pięćdziesiąte to szpital mieszczący się w dwóch budynkach, pamiętających czasy carskie, oraz w jednym baraku. Dopiero pierwsza modernizacja w latach 1961-71, wybudowanie nowego pawilonu, stwarza warunki do powstania nowych oddziałów, w tym także oddziału urazowo- ortopedycznego. Szybki rozwój miasta w okresie budowy Huty Katowice, trzykrotny wzrost liczby mieszkańców, spowodował rozpoczęcie, trwającego do dzisiaj następnego etapu rozbudowy i modernizacji szpitala . W latach osiemdziesiątych powstał nowoczesny 156 - łóżkowy pawilon internistyczny, pawilon rehabilitacyjny, zmodernizowano zaplecze techniczne oraz większość oddziałów.
Szpital Specjalistyczny im. Sz. Starkiewicza w Dąbrowie Górniczej jest nowoczesnym, wysokospecjalistycznym obiektem, wyposażonym w nowoczesną aparaturę medyczną i zatrudniającym wysokowykwalifikowaną kadrę. Od przeszło stu lat swojej historii losy naszego szpital ściśle związane są z losami miast i jego przemysłem i mamy nadzieję że miasto i przemysł będzie gwarantem jego dalszego rozwoju.
powrót